به نام خدا(درمورداربعین امام حسین(ع))
غنچه های تشنه
ماه خورشیدو گل وشبنم رسید
ماه اشک و شیون وماتم سید
تازه شد داغ شقایق های باغ
باز هم از را ٬قلب من مثل پرستویی رها
درهوای آشنا پر میزند
می رودتا دشت سرشار از عطش
باز می پیچد صدای تشنگی
درسکوت سرد صهرای صبور
آسمان٬ ای مهربان آبی رسان
بر گلوی تشنه گلهای نور ای خدافردانمی آید چرا؟ بازامشب کودکان لب تشنه اند
گریه کن ای ابرباران گریه کن
غنچه های بی زبان لب تشنه اند
(محمدنویدخلیلی)