در شب میلاد بت ها سرنگون
تخت چندین پادشه شد واژگون بحر ساوه خشک گردید و بتافت
بیت کسری چهارده جایش شکافت
پارسی را بود یک آتشکده
آتشی روشن بدان از ده سده نام احمد چون بشد اندر برش
خاک خاموشی نشستی بر سرش
آمنه آورد فرزندی یتیم
شد ملک اندر فلک او را ندیم
+ نوشته شده در شنبه بیست و دوم بهمن ۱۳۹۰ ساعت 10:41 توسط حسین سهیل اصفهانی
|