تلاف بین زنبور ملکه و کارگر مربوط به تغذیه طی مراحل لاروی است. در واقع همه تخمهای ماده توانایی تولید زنبور ملکه را دارند، اما اینکار فقط طی رشد کامل لاروها و به ویژه چهار روز اول صورت می گیرد، درست زمانی که از آنها مانند ملکه، پذیرایی و مواظبت و تغذیه گردد. پرورش ملکه به وسیله مجموعه ای از سازو کارهای داخل کندو تنظیم می شود. در لارو جوان رشته ای از فعالیت های هورمونی و بیوشیمیایی و عکس العملها موجب می شود به زنبور ملکه تبدیل شود.

زنبور ملکه با زنبور کارگر از جهات مختلف فرق می کند :

ریخت شناسی : زنبور ملکه اندامهای تولید مثلی را توسعه داده در حالیکه زنبور کارگر اندامهای مربوط به کار کردن مثل سبدهای گرده، فکهای پایین قوی، غده های تولید کننده غذای لارو و شفیره ها و غده  موم را توسعه می دهد.

مدت رشد : بطور متوسط ملکه در 5/15 روز رشد می کند در حالیکه زنبورهای کارگر برای رشد به 21 روز نیاز دارند.

طول عمر : عمر زنبور ملکه به مدت چند سال است که قابل مقایسه با چند ماه زندگی زنبور کارگر نمی باشد.

رفتار : ملکه چند هزار تخم در روز می گذارد در حالیکه کارگران فقط گاهگاهی تخمگذاری می کنند. برخلاف کارگران، ملکه هرگز در فعالیت های اجتماعی و اشتراکی کندو شرکت نمی کند.

باروری فوق العاده و طول عمر طولانی ملکه، به سبب تغذیه از ژله رویال مردم را مجبور می کند تا باور کنند که ژله رویال اثرات مشابهی را در انسانها به بار می آورد. افسانه ژله رویال از یکسو با یک پدیده زیستی شگفت انگیز و از سوی دیگر با افسونگری شروع شد که براساس نتایج اولیه بدست آمده توسط حشره شناسان و فیزیولوژیست ها، از ساده لوحی و تصور مصرف کنندگان که مایل بودند بوسیله طلسم این فرآورده کمیاب و ناشناخته اغوا گردند، استفاده شد. در حقیقت، ژله رویال بقدری کمیاب و ناشناخته بود که نمی شد تا وجود حقیقی آن را در فرآورده های دیگر اثبات کنند. بلافاصله به دنبال اولین بازاریابی، ژله رویال به سرعت و بطور گسترده شناخته شد و مصرف گردید. افزایش تقاضا، کارشناسان را وادار کرد تا فنون تولید را اصلاح کرده و زنبورداران بیشتری را راهنمایی کنند تا در این فعالیت تخصص یابند، و در عین حال تحقیق در مورد کنترل کیفیت تولید تجاری و شناسایی خواص زیستی و درمانی آن را بیشتر کنند. مصرف ژله رویال از آن وقت تا به امروز در حال افزایش بوده و همواره از لحاظ علمی مورد تأیید بوده است.